De Teckel - Karakter
De teckel is de kleinste soort jachthond.
Van oorsprong werd hij gefokt voor het jagen onder de grond, m.n. op vossen en dassen. Aangezien deze dieren groter zijn dan de teckel zelf, moet (om bij een eventuele confrontatie te kunnen overleven) de teckel over een moedig en zelfstandig karakter beschikken. Immers de jager kan hem onder de grond niet te hulp schieten.
Heden ten dage hebben de teckels deze karaktereigenschappen nog steeds behouden. Men mag van deze honden dus geen slaafse gehoorzaamheid verwachten. Toch is de teckel ook gehoorzaam te krijgen, alleen duurt dit wat langer en dient men steeds zeer consequent te blijven.
De teckel is een vrolijke hond en is vaak tot op hoge leeftijd speels. Het is ook een waakse hond en zal graag willen blaffen.
De meest oorspronkelijke teckel is de KORTHARIGE teckel. Deze honden hebben dus ook het meest de rastypische kenmerken; zijn vaak gereserveerd jegens vreemden en leggen vaak een grote aanhankelijkheid aan de dag jegens hun baas. Ze kunnen de baas door het hele huis volgen en blijven het liefst in zijn buurt.
De LANGHARIGE teckel is ontstaan door het fokken van kortharige teckels met Spaniëls en Ierse Setters. Over het algemeen zijn deze honden wat gemoedelijker van aard en reageren wat vriendelijker op vreemden. Ook zouden ze wat geschikter voor kinderen zijn.
De RUWHARIGE teckel is ontstaan door het fokken van kortharige teckels met verschillende soorten Terriërs. Hierdoor zullen deze teckels meer jachtpassie hebben en vaak wat feller van karakter zijn. Soms hebben zij zoveel jachtpassie, dat ze niet onaangelijnd mee naar buiten kunnen.
Teckels zijn uitstekende huishonden, maken graag deel uit van een gezin en zouden daar ook het liefst de baas willen spelen. Jegens andere huishonden hebben zij meestal een dominant karakter.
Gewijzigd op:
